ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ (16/05) – OMEN – HARDRAW – RECEIVER
– Οι Omen επέστρεψαν στη Λευκωσία της Κύπρου μετά από οκτώ (8) ολόκληρα χρόνια και το αποτέλεσμα ήταν ένα διήμερο που θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη όσων βρέθηκαν στο «Down Town». Με δύο διαφορετικά setlist, σε δύο διαφορετικές ημέρες, αφιερωμένα στα «Battle Cry» και «Warning of Danger», και με έντονη συμμετοχή της τοπικής σκηνής, η συναυλία εξελίχθηκε σε μια αυθεντική γιορτή του «καθαρού» heavy metal, όπου ο κόσμος συνεχίζει να το αγαπά και να το στηρίζει με κάθε τρόπο.
Οι Hardraw ανέβηκαν στη σκηνή ως πρώτοι το Σάββατο (16/05), με την εμφάνισή τους να αφήνει θετικές εντυπώσεις. Παρά το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατό να παρακολουθήσω ολόκληρο το set τους, η παρουσία τους κρίθηκε ιδιαίτερα δυναμική. Ο Τζίμι Μαυρομάτης ξεχώρισε στα φωνητικά, αποσπώντας την αποθέωση του κοινού και επιβεβαιώνοντας την κλάση του στη σκηνική του παρουσία. Το συγκρότημα, που ανήκει στη «Pitch Black Records», έπαιξε κομμάτια από το «Abyss of Mankind» (2024) και τις υπόλοιπες δουλειές του, αποτελώντας μια εξαιρετική εκκίνηση στη βραδιά, ενώ το «κλείσιμο» με το «Heavy Metal Union» από το «Night Of The Wolf» ήταν ιδανικό και απόλυτα ταιριαστό με το κλίμα.
Στη συνέχεια, οι Receiver ανέβηκαν στη σκηνή και τα «έσπασαν», αποτελώντας -για μένα- το απόλυτο highlight της βραδιάς. Η Νικολέτα Κυπριανού, παρά το γεγονός ότι δήλωσε «ολίγον άρρωστη», δεν άφησε κανένα περιθώριο να φανεί αυτό επί σκηνής. Η απόδοση των κομματιών, ιδιαίτερα από το «Whispers of Lore», ήταν άψογη, με τη μπάντα να παρουσιάζει ένα δεμένο και επαγγελματικό σύνολο που κέρδισε το κοινό από τα πρώτα λεπτά έως και τα τελευταία, εκεί όπου «άναψε φωτιά» με τη διασκευή στο «Divine Victim» των Manila Road και το «Unite», το οποίο λατρεύεται από τους οπαδούς της μπάντας.
Με το τέλος των δύο πρώτων συγκροτημάτων, ήταν πλέον ξεκάθαρο πως η πρώτη βραδιά είχε έντονο παλμό, παρά το γεγονός ότι οι Omen έδειξαν σε ορισμένα σημεία εμφανή κόπωση και αντιμετώπισαν μερικά τεχνικά προβλήματα. Το setlist της πρώτης εμφάνισης ήταν αφιερωμένο στο «Battle Cry», το οποίο παίχτηκε ολόκληρο, με τη μπάντα να διατηρεί τη σκηνική της ενέργεια, αν και φάνηκαν ορισμένες αστάθειες, κυρίως στα κιθαριστικά μέρη του Kenny Powell, ο οποίος εξακολουθεί να προσφέρει τα μέγιστα και να απολαμβάνει κάθε στιγμή πάνω στη σκηνή, ακόμη και στα 71 του χρόνια. Η επαφή με το κοινό παρέμεινε ισχυρή, με τον Νίκο Μύγα να ξεχωρίζει για ακόμη μία φορά με την ερμηνεία του, «κρατώντας» το σύνολο σε εξαιρετικό επίπεδο.
Οι Αμερικανοί «θρύλοι» απέδωσαν ένα αξιοπρεπές set, με το «The Axeman» και το «Die by the Blade» να αποτελούν από τα πιο δυνατά σημεία της εμφάνισης, ωστόσο, η κορύφωση ήρθε στο φινάλε, όταν κατά τη διάρκεια του ομώνυμου κομματιού, ο Νικόλας «Sprits» Μουτάφης και ο Πέτρος Λεπτός ανέβηκαν στη σκηνή. Η στιγμή αυτή έδωσε έναν ξεχωριστό και σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα στη βραδιά, μετατρέποντας το «κλείσιμο» σε μια συλλογική εμπειρία γεμάτη ένταση και ενθουσιασμό. Το κοινό, αν και λιγότερο σε αριθμό σε σύγκριση με τη δεύτερη ημέρα, ήταν ιδιαίτερα θερμό, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που θύμισε σε όλους γιατί τέτοιες συναυλίες έχουν διαχρονική και ξεχωριστή αξία.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ (17/05) – OMEN – SOLITARY SABRED – DRAGONBREATH
– Η δεύτερη βραδιά ήταν, συνολικά, ανώτερη σε επίπεδο απόδοσης και προσέλευσης, επιβεβαιώνοντας από νωρίς πως το διήμερο αυτό είχε ακόμη πολλά να προσφέρει στον κόσμο. Οι Omen εμφανίστηκαν πιο ξεκούραστοι και σαφώς πιο συγκεντρωμένοι, παρουσιάζοντας ολόκληρο το «Warning of Danger» με μεγαλύτερη ακρίβεια, συνοχή και ένταση, τιμώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα 40 χρόνια από την κυκλοφορία του. Ήταν εμφανές πως η μπάντα ένιωθε άνετα με την εμπειρία και τη σκηνική της ωριμότητα να μετατρέπονται σε ουσία πάνω στο σανίδι του Down Town.
Οι Dragonbreath άνοιξαν τη βραδιά, αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις στο κοινό και θέτοντας από νωρίς τον τόνο για όσα θα ακολουθούσαν. Παρότι δεν υπήρξε προσωπική παρακολούθηση της εμφάνισής τους, οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι παρουσίασαν ένα ιδιαίτερα δυνατό set, γεμάτο ενέργεια και πάθος. Η παρουσίαση δύο νέων τραγουδιών ενίσχυσε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν θερμά, δίνοντας στο συγκρότημα την απαραίτητη ώθηση για να αποδώσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Η συνολική τους εικόνα άφησε υποσχέσεις για ακόμη πιο δυνατή συνέχεια.
Στη συνέχεια, οι Solitary Sabred επιβεβαίωσαν τη φήμη τους ως μία από τις πιο δυναμικές μπάντες της σκηνής, τόσο στο νησί όσο και εκτός αυτού. Με απόδοση που θύμισε «οδοστρωτήρα», παρέσυραν το κοινό σε ένα καταιγιστικό set, γεμάτο ένταση, επικό χαρακτήρα και αυθεντική metal ενέργεια. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισής τους, ανακοίνωσαν την επανακυκλοφορία του «The Hero the monster the myth» και ο νέος του τίτλος θα είναι “The Return Of Heroes, Monsters & Myths”, με βελτιωμένη παραγωγή και επιπλέον υλικό, μεταξύ των οποίων και το «Bridge Burners», στο οποίο συμμετέχει ο Νίκος Μύγας των Omen. Η σύνδεση αυτή αποτυπώθηκε και επί σκηνής, με τον ίδιο να ανεβαίνει για να τραγουδήσει στο πλευρό του Πέτρου Λεπτού, ο οποίος βρέθηκε σε εξαιρετική φόρμα, προσφέροντας μία από τις πιο δυνατές στιγμές της παρουσίας του γκρουπ.
Με εννέα τραγούδια στο setlist και αξιοσημείωτη χημεία μεταξύ των μελών, οι Solitary Sabred ταξίδεψαν το κοινό σε κόσμους επικούς και «πολεμικούς», με κομμάτια όπως το «Solitary Sabred» και το «Burn Magic, Black Magic» να ξεσηκώνουν τους οπαδούς τους. Η παρουσία τους λειτούργησε ως το ιδανικό προοίμιο πριν την εμφάνιση των Omen, ανεβάζοντας τον πήχη στα ύψη.
Στη δεύτερη εμφάνισή τους, οι Omen έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο, εκείνο που τους έχει καθιερώσει ως μία από τις πιο «θρυλικές» μπάντες του χώρου. Η απόδοση ήταν σαφώς καλύτερη, με όλα τα μέλη να διαθέτουν αστείρευτη ενέργεια, πάθος και απόλυτη προσήλωση. Το κοινό ήταν πιο πολυπληθές και εξίσου θερμό, στηρίζοντας έντονα την μπάντα καθ’ όλη τη διάρκεια του set, το οποίο περιλάμβανε εξαιρετικές στιγμές και έντονες συναισθηματικές κορυφώσεις.
Ξεχώρισα τα «Ruby Eyes (of the Serpent)» και «Don’t Fear the Night», ενώ μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς ήρθε όταν ο Νίκος Μύγας προλόγισε το κομμάτι, αφιερώνοντάς το στους εκλιπόντες Jody Henry, Coburn Pharr και φυσικά στον τεράστιο J.D. Kimball, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα σεβασμού και δέους προς τα πρώην μέλη των Omen. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στο «Road Warrior», ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι από το παρελθόν, το οποίο η μπάντα «φύλαξε» ως έκπληξη, προσφέροντας μια σπάνια εμπειρία στον κόσμο.
Η κορύφωση του διημέρου ήρθε και πάλι με το «Battle Cry», αυτή τη φορά όμως σε μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Οι Omen κάλεσαν όλους τους συντελεστές στη σκηνή, μετατρέποντας το φινάλε σε ένα ξέφρενο metal πάρτι, όπου μουσικοί και κοινό έγιναν ένα, μέσα σε μια έκρηξη ενέργειας και αυθεντικής έκφρασης. Η εικόνα ολοκληρώθηκε με τον Kenny Powell να κάνει stage diving στο τέλος της συναυλίας, σφραγίζοντας με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη, με την ελπίδα ότι δεν θα είναι η τελευταία που θα τους απολαύσουμε στην Κύπρο.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στην οριστικοποίηση ότι ο Νικόλας Μουτάφης θα συμμετάσχει στις εμφανίσεις των Omen στην Αθήνα, μια σημαντική στιγμή τόσο για τον ίδιο όσο και για τη metal σκηνή της Κύπρου. Ο κόσμος, και τις δύο ημέρες, στήριξε έμπρακτα τόσο τα συγκροτήματα όσο και τον διοργανωτή, ο οποίος διατήρησε υψηλό επίπεδο οργάνωσης, επιβεβαιώνοντας τη συνέπεια και την ποιότητα των εκδηλώσεων που φέρνει εις πέρας με την ομάδα του.
Για το Rock Overdose: Κυριάκος ‘Crimson Flag of Hate’.
