Δεν βλέπεις κάθε μέρα ζωντανά τους μπροστάρηδες ενός μουσικού είδους.

Δεν βλέπεις κάθε μέρα ζωντανά μια φωνή που έγινε αφορμή να ασχοληθούν με τη μουσική χιλιάδες γυναίκες και σε ένα είδος, πολλές φορές ανδροκρατούμενο.

Καθόλου τυχαίο λοιπόν που οι συναυλίες των Tarja Turunen και Marco Hietala, ηγετικές φιγούρες της χρυσής εποχής των Nightwish, είχαν γίνει sold out έναν μήνα πριν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Οι Τσέχοι Power-Metallers Symphonity εμφανίστηκαν στην ώρα τους, με ένα 40’ σετ δυνατής απόδοσης.

Ξεχώρισαν τα “Gates of Fantasy”, “Give me Your Helping Hand” και το “Dreaming of Home” όπου μας ζήτησαν να ανοίξουμε τα φλας στα κινητά για να δημιουργηθεί ατμόσφαιρα. Ο David Akesson στα φωνητικά ήταν σε πολύ καλή βραδιά και όλη η μπάντα φάνηκε να απολαμβάνει το πόσο γεμάτο ήταν ήδη το Gagarin.

Στις 20:17 υπό τους ήχους ενός συμφωνικού προηχογραφημένου παίρνει θέση ο Marko Hietala και η μπάντα του.

Μεγάλος ενθουσιασμός από τον κόσμο και αυτός χαρούμενος, με κοιλίτσα, μεγάλα ακουστικά στα αυτιά και πάντα με το Warwick μπάσο στα χέρια του.

Frankenstein’s Wife για το ξεκίνημα και ο ήχος είναι πεντακάθαρος. Συνέχεια με Rebel of the North και ώρα για επικοινωνία με το κοινό.

Μας μίλησε για τη Φινλανδία, μία μικρή σε πληθυσμό χώρα και το πόσο περήφανοι είναι για τη γλώσσα τους.
“Το επόμενο κομμάτι είναι για τους άντρες και πως βιώνουν τη ζωή ως πατεράδες ή γιοι”.

Isäni ääni, και εξομολόγηση για το πόσα πράγματα έχει πάρει από τον πατέρα του. Την αγάπη για τη μουσική, τα εξωτικά-φανταστικά πράγματα, την αστρονομία και…τον αλκοολισμό!

Impatient Zero από το νέο άλμπουμ και ώρα να μας συστήσει την μπάντα του. Εξαιρετικοί μουσική όλοι και ο πληκτράς μας ευχαρίστησε στα ελληνικά!

The Dragon Must Die με σολάρες από όλα τα μέλη της μπάντας.

Οι Tuomas Wäinölä (κιθάρα) και Bob Engstrand (πλήκτρα) είχαν παίξει ξανά μαζί στο Gagarin 20 χρόνια πριν! Στην μπάντα τότε του Timo Kotipelto.

Λίγα κομμάτια μετά και έχουμε την πρώτη “έκπληξη” της βραδιάς.
Tarja στην σκηνή για να παίξουν το περσινό Left on Mars. Χαμός από τον κόσμο όταν ξεκίνησαν να τραγουδάνε σαν ντουέτο και ναι, η μαγεία είναι ακόμη εκεί. Φοβερή απόδοση και χημεία από τους δυό τους.

Η Tarja αποχωρεί και έχουμε Stones και φοβερή διασκευή στο War Pigs των Black Sabbath με αντιπολεμικά μηνύματα από τον Marko πριν το ξεκίνημα. Με ένα επικό σόλο στα ντραμς από τον θρυλικό Anssi Nykänen, κλείνει το κομμάτι και μας ευχαριστούν θερμά στις 21:30.

Είχα καιρό να ευχαριστηθώ πρόγραμμα από solo artist τόσο πολύ.

22:05 τα φώτα κλείνουν.

Είσοδος για την μπάντα και την θρυλική Tarja μετά από 8 χρόνια απουσίας.

Ο ήχος είναι αρκετά αδύναμος, παρά τις δύο κιθάρες. Κάτι που πήρε αρκετά κομμάτια για να διορθωθεί.

“Καλησπέρα Αθήνα, χαίρομαι που είμαι πάλι εδώ”, στα ελληνικά!

Demons in You με funky εισαγωγή και Falling Awake.

Η Tarja μέσα στην ενέργεια μας καλεί να βαράμε παλαμάκια και να σηκώνουμε τα χέρια σε horns φωνάζοντας “hey! hey!”.

Πολύ ωραία εκτέλεση στο Undertaker όπου βούτηξε το κινητό από έναν φαν και τραβούσε βίντεο-selfie την ώρα που τραγουδούσε.

Πήρε λίγο χρόνο ανάμεσα στα κομμάτια για να μας μιλήσει για τα όνειρα και τη μουσική και πως την έχει σώσει πολλές φορές.

“There is fear but not in dreams” μας λέει και ακούμε το I Feel Immortal.

Παρατήρησα πως υπήρξαν διακριτικά προηχογραφημένα για στήριξη στη φωνή.

Oasis με την Tarja να κάθεται μόνη της στα πλήκτρα και να μας παίζει το πρώτο κομμάτι που έγραψε ποτέ. Μαγική μικρή σύνθεση στα Φινλανδικά.

Η μπάντα επιστρέφει για το Shadow Play και έχουμε σόλο από όλα τα μέλη.

Η βραδιά ετοιμάζεται να φτάσει στο αποκορύφωμά της με τον Marko να ανεβαίνει στη σκηνή.

Dead To The World από Nightwish με τον κόσμο να τα χάνει και να τους αποθεώνει.

Dark Star, Dead Promises και Planet Hall.

Φοβερή απόδοση των κομματιών και συγκίνηση από το κοινό. Ο Marko αποχωρεί -συμβολικά θα λέγαμε- για να ακούσουμε το I Walk Alone.

11:27 η μπάντα θα μας αποχαιρετήσει για να επιστρέψει μετά από 2’ μαζί με τον Marko για επική εκτέλεση του Wish I Had an Angel. Το κοινό ζητοκραυγάζει και φωνάζει το όνομα του Marko ρυθμικά. Θα μας αποχαιρετήσει για τελευταία φορά όμως.

Θερμές ευχαριστίες και ευχές από την Tarja, η οποία είναι τώρα στο τρίτο συνολάκι της, και μας λέει πως ήταν όνειρο που έπαιξε ξανά στην Ελλάδα.

Until My Last Breath για κλείσιμο με την ίδια να το χαίρεται και να χοροπηδάει στον ρυθμό.

11:40 τέλος.

Εν κατακλείδι:

Εν απουσία μηχανής του χρόνου, το live των Tarja & Marko ήταν ο,τι πιο κοντινό μπορούσαμε να έχουμε στο να ξαναζήσουμε τη χρυσή εποχή των Nightwish. Σεβόμενοι το παρελθόν τους αλλά και την μετέπειτα πορεία τους, χειρίστηκαν άψογα το χρόνο τους στην σκηνή και μας έδωσαν το καλύτερο υλικό και από τις δύο περιόδους.

Όσο για την Tarja, απέδειξε άλλη μία φορά ότι είναι από τις σπουδαιότερες φωνές της Symphonic ή και γενικότερα της Metal, με άψογη απόδοση σε τρομερά απαιτητικό υλικό.